?

Log in

Arriverderci.

Het is lang geleden dat ik hier ben geweest. Tja, van alle sites waarop ik actief ben, bungelt deze ergens onderaan de lijst. Ik ken hier ook eigenlijk maar heel, heel weinig mensen meer waardoor ik het gevoel heb voor niets te schrijven. En dat maakt het toch allemaal wat minder leuk. Vandaar dat ik besloten heb om livejournal vaarwel te zeggen. Ik heb er niet echt veel zin meer in en ook geen tijd meer voor. Ik ben met zóveel dingen bezig en er is momenteel zóveel gaande dat men uiteindelijk toch moet kiezen. Ik heb hier altijd met veel plezier mijn onzin uitgekraamd en ik vind het wel zo netjes om even te zeggen dat ik er mee stop ;)

Au!

Ik heb momenteel te kampen met een slijmbeursontsteking in mijn rechter schouder en ik was even vergeten hoeveel pijn dat ook al weer doet. Man, ik weet gewoon niet hoe ik moet gaan zitten, liggen of hangen, want als ik hem niét beweeg doet het nog veel zeerder dan wanneer ik er wel iets mee doe. Vanaf mijn schouder tot en met mijn vingertoppen: een helse stekende, verkrampende pijn. Naar de huisarts dus maar weer. Met een doosje pijnstillers en wat oefeningen om te doen kwam ik later weer thuis. Ik had liever weer een injectie gekregen. Een paar jaar geleden heb ik er ook al eens last van gehad en toen heb ik daar ook veel baat bij gehad. Die pijnstillers helpen (zoals gewoonlijk) helemaal niet. Maar goed, als het binnen twee weken niet over is dan moet ik weer terugkomen en dan krijg ik alsnog een prik. Eventjes afwachten dus maar.

Tja, het is ook geen wonder dat de hele boel overbelast raakt. Ik loop sinds een paar weken bij de voedselbank en daar krijg je steeds twee grote booschappentassen vol met spullen mee. Ik ben er wel erg blij mee, hoor. Dat is het niet. Maar die tassen zijn dan echt bijna onmenselijk zwaar. En ik heb al niet zulke sterke gewrichten meer. Gelukkig is mijn broer afgelopen donderdag met me meegelopen, zodat hij kon helpen sjouwen. Gôh, ik heb nog nooit zoveel eten en drinken in huis gehad. Ik kan het niet eens meer allemaal kwijt in de koelkast en de keukenkastjes. Toch is het wel fijn. Elke dag rijst met bruine bonen ging ook vervelen. Dan maar invalide van al het gesjouw :P Het is voorlopig maar voor drie maanden en daarna wordt er dan weer bekeken of het nog steeds noodzakelijk is.

Het is eigenlijk belachelijk dat er hier in Nederland voedselbanken nodig zijn. Ik hoor Mark Rutte nog zeggen dat er in ons land geen armoede bestaat. Echt wel. Hij zou zelf eens een maand lang van zo'n lullig bedrag moeten zien te leven. Dat houdt hij nog geen drie dagen vol met zijn schijnheilige, gladde smoelwerk. Bij ons liepen er eerst een handje vol mensen bij de voedselbank en nu zijn het inmiddels al bijna honderd huishoudens! Hoezo, geen armoede in Nederland, meneer Rutte? Ik raakte daar afgelopen donderdag met een vrouw aan de praat wiens man een jaar geleden vlak voordat ze gingen scheiden zelfmoord heeft gepleegd vanwege torenhoge schulden.  Ze heeft een dochter van zeven jaar en moet rondkomen van 20 euro per week. Dan mag ik eigenlijk nog niet eens mopperen over mijn 40 euro per week. Feit is dat het moeilijk blijft en het wordt de hoogste tijd dat er iets gaat veranderen. Volgend jaar moeten we nóg meer gaan bezuinigen, onder het motto dat de economie weer moet gaan groeien. Rare oplossing, hoor. Want als de mensen nog meer in moeten leveren, kunnen ze nog minder geld uitgeven. Het lijkt mij dat je daar die economische crisis niet mee oplost. Dat weten al die hoge heren wel, maar dat zullen ze natuurlijk nooit toegeven. Stel je voor dat wij er achter zullen komen dat ze fout bezig zijn, zeg. Sorry regering, maar dat weten we allang, hoor. Alleen kunnen wij er niets van te zeggen, want jullie hebben toch lak aan ons, toch?

December staat ook al weer voor de deur. Je weet wel, Sinterklaas (gelukkig nog mét zwarte Pieten) en de kerstdagen. Maar ik weet niet of ik er veel zin in heb. Vorig jaar is het eigenlijk ook allemaal in het water gevallen, omdat mijn moeder toen in het ziekenhuis lag. En nu gaat het dus de eerste kerst zonder ma worden en dat is klote. Man, wat heb ik het daar moeilijk mee. We gingen altijd met ons vijven gezellig samen eten en dat is nu weggevallen. Pa zit in een verzorgingstehuis en die krijgt daar alles wat hij nodig heeft. Natuurlijk ga ik met de kerst bij hem op bezoek, maar het is niet meer hetzelfde. Ik zal blij zijn als dit jaar voorbij zal zijn. En dan maar hopen dat 2014 ietsjes beter en leuker zal gaan worden.

Sep. 29th, 2013

Niets is heerlijker dan op zondag lekker lang uit te slapen en daarna nog in pyjama de bank op te duiken met een grote mok dampende cappuccino. Puzzeltje er bij. Jammer dat er niets bijzonders op tv is. Maar dat is er sowieso bijna nooit. Talkshows heb ik niets mee, omdat niemand elkaar ooit laat uitpraten en men als een stel kippen zonder kop door elkaar heen zit te kakelen. Films duren mij te lang, reality- en zogenaamde datingprogramma's vind ik niks en met al die talentenjachten heb ik het inmiddels ook wel gehad. Wel kijk ik graag naar spelletjes waarbij je als kijker zijnde mee kan raden naar de antwoorden. Soms heb ik het fout, maar ik weet regelmatig toch wel wat. Is mijn brein dan toch uitgegroeid van erwt naar spruit? Het is een wonder :P En dan zijn er nog twee kookprogramma's die ik graag zie. 'Masterchef Australië' en 'My kitchen rules'. Heb ik toch al heel wat van opgestoken. En als er dan echt helemáál nergens iets leuks op is, dan zijn er altijd nog de tekenfilmzenders en eurosport. Niet dat ik zo van sport hou, hoor, maar dat is tenminste allemaal een beetje neutraal om naar te kijken. En ik gá er dan niet eens echt naar zitten kijken. Wat ben ik toch eigenlijk een raar mens xd

En eindelijk is het dan herfst. Tijdens de zomermaanden als het {vaak te} warm is, ben ik dood. Maar zodra de bladeren beginnen te verkleuren en gaan vallen en de mist komt opzetten, dan kom ik tot leven. Ik ben momenteel dan ook superactief. Zie het maar als de lentekriebels, maar dan anders. Er is genoeg te doen, want alles is zo onderhand wel een keer aan een schoonmaakbeurt toe. En overal is het een enorme bende. Handen uit de mouwen dus en aan de slag. Maar niet alles tegelijk natuurlijk. Ik moet wel een planning maken, want anders ben ik in no time overal tegelijkertijd bezig en dat is ook niks. Aan de tuinen hoef ik gelukkig niets meer te doen. Dat doet mijn nieuwe buurman tegenwoordig. Helemaal uit zichzelf en het heeft er buiten nog nooit zo netjes uitgezien. Zelf kon ik het niet meer, dus ik ben er heel erg blij mee :)
Waar ik ook volop mee bezig ben, is kleding uitzoeken. Er kan echt heel veel weg, want alles wat ik in de kast heb, is veel en veel te groot. Ideaal om in te kamperen, maar niet om te dragen. Tja, ik ben ik een half jaar tijd vijftien kilo afgevallen, dus vandaar.

Dat ik nu nog tijd overheb om te schrijven mag ook in de krant. Sinds het overlijden van ma heb ik een totaal ander leven gekregen. Of eigenlijk is dat al begonnen op elf december vorig jaar; de dag dat ze gevallen was en haar heup brak. Ik ben echt heel vaak weg tegenwoordig, terwijl ik daarvoor juist bijna altijd thuis was. Mijn agenda gebruikte ik eerst altijd om eigenlijk nutteloze dingen in op te schrijven. Gewoon voor mezelf, zoals wat ik voor klusjes gedaan had en wat voor weer het die dag geweest was. Tegenwoordig staat hij vol met afspraken. Nou ja, daar is zo'n ding ook eigenlijk voor, toch? Maar ik heb altijd al iets met schrijven gehad. Mijn hoofd zit nu ook weer bomvol ideeën. Té veel, want hoe moet ik al die verhalen ooit op papier krijgen? Om toch iéts te schrijven te hebben, heb ik mijn dochter allerlei onderwerpen op stukjes papier laten zetten en daar trek ik er dan steeds eentje van en daar moet ik dan een stukje over schrijven. Ik ben pas met de derde bezig en die wil niet echt vlotten. Gaat nog wel goed komen ;)

Ziezo. Ik heb hier tenminste eindelijk weer eens iets van me laten horen. Dat werd ook tijd. Maar ik zit de laatste tijd nog maar bar weinig achter de computer. Alles bij elkaar opgeteld amper een uurtje per dag. Niet echt lang, maar voor mij is dat meer dan voldoende. Ik ga verder ook geen beloftes doen dat ik meer dit of dat zal gaan doen, want dan weet ik al van tevoren dat daar dan toch weer niets van terecht zal gaan komen. Alles op zijn tijd, zeg ik altijd maar. Al heb ik voor bijna een kwart eeuw tekst in mijn spruit zitten om hier neer te zetten ^_^

Aug. 26th, 2013

Is me dat weer lang geleden dat ik hier was. Reden? Geen idee. Niets te vertellen, geen zin, te druk met andere dingen. Laat ik het maar zien als een soort van zomerstop. De  zomer die trouwens alweer aan de laatste fase is begonnen. Het is echt al wel te merken aan een aantal dingen dat de herfst in aantocht is. Ik heb er zin in. Afgezien van die korte té hete periodes is het toch een prima zomer geweest, maar op een gegeven moment is het wel weer welletjes geweest. Dan wordt het weer tijd voor de gezellige lange winteravonden, sneeuw, ijs en stamppot. Raar eigenlijk dat de meeste mensen dat alleen maar in de winter willen eten. Wij hebben hier de afgelopen zomer, toen het eigenlijk nog best wel warm was, gewoon een keertje erwtensoep gegeten, hoor. Gewoon omdat dat lekker makkelijk en snel was voor een keer. Ik heb ook niet altijd zin om uitgebreid achter het fornuis te gaan staan koken.

Het ziet er hier trouwens wel een beetje anders uit dan eerst. Is weer even wennen, maar het zal denk ik weinig verschil maken. Zo vaak kom ik hier niet. Dat geldt trouwens voor meer sites. Neem bijvoorbeeld Facebook en Twitter. Ook daar heb ik een account zonder er vaak te komen. Op Twitter eerst nog wel, hoor. Maar op een gegeven moment ben je er wel uitgekletst en zie je er het nut ook niet meer van in. Maar wie weet kom ik er nog wel eens langs dwarrelen ;)
Nou, het begin is er weer even. Ik weet niet wanneer ik hier weer zal komen. Dat hangt er van af of ik iets te melden zal hebben. Anders gaat het toch weer klinkklare onzin worden en daar zit denk ik ook niemand op te wachten.

Fiets.

Ik heb vroeger altijd graag en veel gefietst, totdat het een aantal jaren geleden gewoon niet meer ging. Vanwege de artrose in o.a. mijn knieën kon ik geen kracht meer zetten bij het opstappen en viel ik steeds. En nu moet je niet denken dat er iemand je overeind helpt wanneer je languit op de straat ligt, hoor. Welnee, iedereen loopt en rijdt je zo voorbij en laat je gewoon liggen. Maar misschien lijk ik wel te veel op een stuk asfalt en zagen ze geen verschil xd

Maar nu krijg ik weer een nieuwe fiets. Geen gewone, maar zo'n driewieler voor volwassenen. Klinkt misschien wel wat raar, maar ik ga er heel erg blij mee zijn. Het betekend voor mij een stukje meer vrijheid en zelfstandigheid. Alles altijd maar lopend moeten doen is erg vermoeiend en ik vind het heel vervelend om steeds maar weer aan iemand te moeten vragen om me ergens heen te brengen. Hij staat op city-bikes.nl en ik heb voor de zwarte gekozen. Misschien wordt hij vandaag al afgeleverd en anders aanstaande maandag. Ik kan bijna niet wachten, dat begrijp je zeker wel ^__^

Appelrecepten.

Zoals beloofd komen hier de recepten voor het eerste keuzemenu met als hoofdingrediënt 'appel'.

Voorgerecht: Warme Winterverwenners.
Nodig:
1 klein bruin of wit stokbrood, 50 gr zachte boter, 1 eetlepel kaneel, 3 eetlepels suiker en 2 appels, geschild en geraspt.

Oven voorverwarmen op 175 C. Snijd het stokbrood schuin in 12 lange plakken van 5 cm dik. Meng de boter met een halve eetlepel kaneel en 1 eetlepel suiker en meng de rest van de suiker en kaneel met de appelrasp. Bestrijk de sneetjes stokbrood met de kaneelboter en doe er dan wat van het appelmengsel bovenop. Leg ze vervolgens op een met bakpapier beklede bakplaat en schuif die in de oven. Na 10 minuten zijn de crostini goudbruin en knapperig.

Bron: Het Broodrooster 2011.

Hoofdgerecht: Hete bliksem.
Nodig: 1 kg kruimige aardappels, 4 stevige appels (bijv. Elstar), 3 uien, 2 rode paprika's, 1 magere rookworst, 4 eetlepels vloeibaar bakprodukt, 1 eetlepel mosterd.

*Deze hoeveelheden zijn bedoeld voor 4 personen. Wij zijn thuis maar met ons tweetjes, dus hebben we alles door 2 gedeeld. En omdat we vegetariër zijn, hebben we de worst natuurlijk weggelaten.

Schil de aardappels en appels, snijd ze in vieren en kook de aardappels in een laagje water in ca. 20 minuten gaar. Voeg na 15 minuten koken de appels toe.
Pel ondertussen de uien en snijd de uien en paprika's in kleine stukjes.
Bereid de worst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Verhit het bakprodukt en een grote koekenpan en bak hierin de ui en paprika in 7 minuten en schep geregeld om.
Giet de aardappels en appels af en stamp ze fijn. Roer het ui-paprikamengsel en de mosterd erdoor en voeg naar smaak zout en pepr toe.
Snijd de worst in plakjes. Schep de stamppot op de borden en leg de plakjes worst erop.

Bron:Het Grote Beroepen Kookboek van Blue Band.

Nagerecht: Gepofte appel met amandelkoekjes en honing.
Nodig voor 4 personen, bij 2 alles weer gewoon halveren:

4 appels (het liefst met rode schil), 75 gr amandelkoekjes (verkruimeld), 2 eetlepels rum (hadden wij vervangen door Spa Rood), 2 eetlepels bruine basterdsuiker, 2 eetlepels boter, 2 eetlepels honing en een appelboor.

Verwarm de oven voor op 180 C. Spoel de appels schoon. Snijd een kapje van de appels als deksel. Boor het klokhuis uit de appels en hol ze met een spitse lepel of mesje iets verder uit. Meng de het amandelkoekjeskruim met de rum (of Spa) en basterdsuiker. Vul de appels met dit mengsel en zet de kapjes er als deksel op. Zet de appels naast elkaar in een ovenschaal. Smelt de boter en bestrijk de appels ermee. Zet ze circa 15 minuten in het midden van de oven (probeer met een prikker of ze gaar zijn). Serveer ze warm, besprenkeld met honing. En smullen maar!

Bron: 'Zo gecheft', receptenkaartje van de Plus supermarkt.

Gepofte appelrecept.
WWel een beetje groot geloof ik, maar dan heb je toch een beetje een idee hoe het er uit moet komen te zien. Nog een tip trouwens: Als je de klokhuizen eruit gaat boren, boor dan niet helemaal door de appel heen, maar haal hem er eerder uit. Want anders zit er een gat onderin waardoor de vulling eruit loopt. Die fout hadden we hier ook gemaakt. Het is niet echt een ramp, maar toch...;)

Culinaire uitspattingen.

Wij kijken hier thuis graag naar allerlei kookprogramma's op tv en mede daardoor ben ik koken zelfs leuk aan het vinden. Je leert er allerlei nieuwe kook- en bereidingstechnieken door en ook veel nieuwe gerechten. Vroeger was het bij mij altijd groenten en vlees (vleesvervangers sinds we jaren geleden vegetariers zijn geworden) en dan aardappelen, rijst of pasta erbij. Ik zag koken altijd als iets dat moest, omdat een mens nu eenmaal moet eten om in leven te blijven, maar tegenwoordig zie ik het eigenlijk meer als een vorm van kunst. Want het oog wil tenslotte ook wat, nietwaar? Dus tegenwoordig kunnen we eindeloos variëren. Alleen al door steeds andere kruiden en sausjes te gebruiken krijgt een gerecht steeds een andere smaak.

Mijn dochter en ik hebben nu iets nieuws in het leven geroepen. Een kookkeuzemenu op zondag. Om de beurt kiezen we een hoofdingrediënt uit en dat wordt dan gebruikt in een voor-, hoofd- en nagerecht. Zij had het eerste gekozen en haar hoofdingrediënt was 'appel'. Het voorgerecht was geroosterde sneetjes stokbrood met kaneelboter en geraspte appel, het hoofdgerecht hete bliksem en het nagerecht gevulde, gepofte appel. En het was echt superlekker. Ik zal de eerstvolgende keer dat ik hier iets schrijf de recepten even geven, dan kunnen jullie er ook van genieten ;)

Komende zondag is het mijn beurt en omdat ik een echt kaasmonster ben, wordt mijn hoofdingrediënt, je raad het vast al, 'kaas'! Ik ben de hele middag bezig geweest om allerlei recepten op te zoeken, maar ik denk dat ik er uit ben. Ik wil zelf nog wel wat dingen er aan toevoegen voor een eigen inbreng, maar dat gaat denk ik wel goed komen ;) En ik zal er zeer zeker ook foto's van maken. Altijd leuk om je eigen vorderingen te zien ;) Nu maar hopen dat het lekker zal gaan worden, want het zijn allemaal dingen die ik nog nooit eerder klaargemaakt heb. Hopelijk gaat het me lukken om de borden mooi op te maken, want daar heb ik nogal eens problemen mee. Dan lijkt het gewoon op een bij elkaar gekwakte berg voedsel XD Maar we zullen zien.

Para, als je dit soms mocht lezen: jou appelgerechten krijgen van mij een dikke vette negen. Want die heerlijk warme appel rook en smaakte echt goddelijk! ;)

Cyberspaceverspilling.

Het is alweer een poosje geleden dat ik hier was. De hoogste tijd voor weer een stukje dus. Niet dat ik veel te vertellen heb natuurlijk, maar een beetje cyberspaceverspilling op zijn tijd kan geen kwaad. Nu het weer herfst is en de wintermaanden ook alweer voor de deur staan, krijg ik weer steeds meer zin om dingen te doen. Ik zit dan ook, zoals gewoonlijk, weer boordevol met ideetjes. En dan heb ik zin in spelletjes, handwerken, knutselen, schrijven en lezen, veel lezen. Maar het enige wat ik de laatste tijd te lezen heb zijn kranten, reclamefolders en boeken die ik jaren geleden al eens gelezen heb. Dat is op zich niet zo erg, want ik weet inmiddels allang niet meer van allemaal hoe de afloop ook al weer was. Ik lees die trouwens alleen maar voordat ik in bed ga liggen. Elke avond een paar bladzijden, want als ik zo'n boek mee naar beneden neem, dan móet ik het in een ruk uitlezen en dan eindig ik weer met niets.

Ook wordt het weer de hoogste tijd dat ik eens in huis verder ga met uitzoeken en opruimen, want er is nog veel te veel overbodige troep. Kijk, en dat begrijp ik nu niet, hè. Het afgelopen jaar is er al zo veel weggegaan en nog ligt het vol en komen we ruimte te kort. Het lijkt wel of het zich steeds vermenigvuldigt. En dat terwijl er eigenlijk nauwelijks ooit iets bij komt.

Van alle zaadjes die we gezaaid hadden heeft het meeste het niet gered. De tomatenplant ging dood, net zoals de courgettes en vergeetmenietjes. De klavertjes 4 deden het wel, maar dat is een heel vreemd en sprieterig ding geworden. De enige die het de hele zomer goed heeft gedaan is de rode peper. Daar is nu ook wel zo'n beetje de tijd van voorbij. Hij verliest momenteel steeds meer blad, maar er hangen nog twee kleine pepertjes aan. Ik weet niet of die het nog zullen halen om rood te worden, maar ik hoop natuurlijk van wel. We hebben er goed van kunnen oogsten en volgend jaar ga ik die zeker weer zaaien en opkweken ;) En wat de rest betreft: volgend jaar beter...

Het vogeltje.

In mijn nederige en saaie bestaan beleef ik over het algemeen niet zo erg veel, dus daarom geniet ik altijd extra van die kleine dingetjes waarover ik nu ga vertellen.
Ik liep daarstraks vanaf de supermarkt naar huis met mijn boodschappentrolley, toen ik in de heg langs een basisschool een druk gefladder en getjilp hoorde. Ik gaan kijken natuurlijk, want ik had al het vermoeden dat er iets niet goed was. En inderdaad, hoor. Er zat een kleine huismus, die nog maar net kon vliegen volgens mij, met zijn pootje vast tussen de stekelige takken. Of eigenlijk zat hij met een nageltje vastgehaakt. Ik heb hem voorzichtig vastgepakt, maar het lukte mij eerst ook niet om hem los te krijgen. Dan maar de tak eraf gebroken. Sorry heg, maar je hebt er nog genoeg over. Na wat gefriemel en gepeuter heb ik hem uiteindelijk los gekregen. Want je kunt natuurlijk niet gaan staan rukken aan zo'n klein pootje. Ik zette hem weer zachtjes op de grond neer tussen het groen en hij fladderde er weer vrolijk vandoor. Kijk, en daar word ik nu blij van ;)
Ik heb nog geprobeerd om een foto te maken met mijn mobieltje, maar die is jammergenoeg mislukt. Want probeer maar eens met één hand je mobieltje uit de tas te vissen en dan ook nog eens met je linkerhand een foto te maken terwijl je rechtshandig bent. En met die felle zonneschijn kon ik het schermpje ook niet goed zien. Het resultaat was een foto van mijn vingers. Als je goed kijkt dan kun je wel een paar veertjes zien, maar dat was het dan wel. Eeuwig zonde, want je houdt natuurlijk niet elke dag een huismusje in je hand.

Tags:

Onderstebovenzaad.

Alles wat we de afgelopen weken gezaaid hebben, is al lekker aan het groeien. De tomaatjes, de klaver, de kruiden en aardbeien en ook de courgettes. Op het zakje stond dat de kiemtijd 20 dagen is, maar bij ons kwamen ze al na 2 dagen boven de grond kijken. Op eentje na. Want terwijl zijn soortgenoten al flinke jongens aan het worden zijn, bleef het in zijn potje maar behoorlijk stil. En toch krijgt hij dezelfde verzorging als de rest. Maar het mocht niet baten. Tot gisteren. Toen was er plotseling iets zichtbaar boven de grond. Zou het dan eindelijk gaan gebeuren? Vanochtend na het opstaan ben ik meteen weer gaan kijken en toen zag ik het. Datgene wat boven de grond uit is beginnen te groeien zijn de worteltjes xd Onderstebovengroei dus. Ik wist niet dat dit mogelijk was. De andere zaadjes zijn ook gewoon in de grond gestopt en die zijn ook gewoon begonnen met groeien. Want het hoort in principe niet zo veel uit te maken. Een plant richt zich toch altijd naar het licht toe. Althans, zo leert de ervaring mij. Ik heb hem voorzichting met een theelepeltje uit het potje gewipt en op de goede manier weer terug in de grond gedaan. En nu maar afwachten wat hij zal gaan doen. Het zou wel een giller zijn als juist dat achterblijvertje uiteindelijk de allergrootste plant zal gaan worden :P Dit weekend gaan alle andere zaailingen overgeplant worden in grotere potten, zodat ze meer ruimte hebben om verder te groeien. Ik zal wel eens een keer wat foto's hier plaatsen, want het is best een mooi gezicht. Alleen zal het hier straks zo enorm vol staan met potten dat we de meubels moeten verplaatsen :P