Hé, mis ik hier nu iets???? Al die tekens en frutsels die hier altijd boven staan die staan er opeens niet meer. Je weet wel, of je iets bijv. cursief of dikgedrukt e.d. wilt doen. Of heb ik misschien weer eens iets zitten verprutsen? :P Maar ik kan me niet herinneren dat ik hier iets aparts heb zitten doen, dus.... zal wel goed zijn allemaal. Ik kan nu blijkbaar alleen nog maar een afbeelding en een filmpje hier plaatsen. Beter iets dan niets, toch?

Maar de reden dat ik nu een stukje plaats, is de volgende: Ik zit me namelijk af te vragen of ik verder wil gaan met het verslag over Henry. Ik mocht me er destijds zes maanden niet meer mee bezig houden, maar die zijn inmiddels al wel om. Het heeft trouwens tóch allemaal niet mogen baten. Goed, hij is dan wel een poosje weggeweest, maar hij is óók weer teruggekomen en hij komt weer best vaak langs. En ik wil het zo graag allemaal weer opschrijven. Niet dat ik daar ooit mee gestopt ben, hoor, want zeg nou zelf, iets dat je leven zó beheerst, dat kun je nu eenmaal niet loslaten. Trouwens, daar heeft hij wel voor gezorgd, zélfs toen hij even weg was. Want volgens mij heeft hij toen gewoon een stukje van zichzelf achtergelaten. En misschien ging dat ook wel vanzelf, want hij had zólang in mij gezeten.

En het is allemaal té apart en interessant om niet op te schrijven. Dus ik denk wel dat ik er weer mee verder ga. Tenminste, dan zal ik wel de draad oppakken van waar ik toen gebleven was, al dan niet in beknopte versie en dan ga ik daarna wel gewoon verder met het hier en nu. Ik wil er trouwens ook een boek over gaan schrijven, in verhaalvorm gegoten. Dat zal nog niet mee gaan vallen. Man, als je eens wist hoe vaak ik het begin ervan in mijn hoofd heb gedaan. En telkens moest het weer overnieuw, omdat het niet naar mijn zin was. Want het moet geschreven worden vanuit een hoofdpersoon en alles moet letterlijk omschreven worden om het ook voor een ander begrijpelijk te maken. En dat valt niet mee.

Zo gaat het meestal met mijn verhalen, hoor. Ik heb inmiddels al zóveel beginnetjes van boeken liggen en ik ben bang dat ze nooit af gaan komen. Zo is er dat verhaal over Vincent van Menkar, met die vogelschurk: nooit mee verder gegaan. Of dat ene stripboek over 'De kluizenaar van het Leukermeer'. Ook nooit mee verder gegaan. Maar dat kwam omdat ik het hele verhaal al tot het eind toe op papier had gezet en daar is nu eenmaal niks aan. Het moet namelijk ook voor mij tot het eind toe spannend blijven. Leg ik nog weleens uit ;) Maar ik wil daar zeer zeker nog eens mee verder gaan. En dan is er nog dat kinderboek, met dat leuke begin. Zal het ooit af gaan komen? Ik betwijfel het, maar je weet natuurlijk maar nooit, hè?

Maar goed, zoals ik al zei ga ik weer verder met Henry de rotdemon, dus dat zal hier binnenkort wel weer te lezen zijn. O, en wie weet er soms nog een leuke titel voor een website over alle huisdieren die we ooit gehad hebben? Niet zoiets als 'Pootjes', want dat klinkt zo saai en afgezaagd. O, en 'daar_is_pomeroy', als je dit leest: alvast een hele fijne verjaardag, hoor ^___^

Groetjes iedereen en tot de volgende keer!!! Vanavond ga ik een nieuw spaghettigerecht klaarmaken. Zal mij benieuwen, want het recept komt uit een boekje dat ik bij de Plus heb gekregen en tja...dan weet je 't wel :lol

Ik ben helemaal geen ster in de keuken, alhoewel ik er wel op vooruit ben gegaan. Maar eigenlijk hou ik helemáál niet van koken. Laten we zeggen dat ik eet omdat dit nu eenmaal moet. Zonder eten leef je nu eenmaal niet zo lang, nietwaar? Maar omdat je na alle gewone dagelijkse standaardgerechten overal al gauw genoeg van hebt, vind ik het toch weleens leuk om eens iets anders uit te proberen. Zo ook de afgelopen week.

We hebben thuis heel veel recepten liggen en allerlei kookboekjes. Ook het boek 'De vegetarische keuken'. Tja, we zijn hier nu eenmaal vegetariër. En wie er nu denkt dat wij alleen maar gras eten die heeft het mis, want er zijn heel veel lekkere dingen te maken. Zie hieronder:



Aardappel-kaasringen met spinazie.

Ziet er lekker uit, hè? Die van mij waren ongeveer net zo, alleen mijn ringen waren wat minder mooi rond. Ik moet nog even oefenen met de spuit blijkbaar :) Maar ze waren echt heel erg lekker en dat zeg ik toch niet vaak. Ik ben nu eenmaal niet zo'n grote eter! En voor wie er niet van spinazie houdt: je kan er volgens mij natuurlijk allerlei groenten in doen, hoor ^^ 't Is maar net waar je allemaal van houdt, toch? Krijg je er honger van en zou je graag het recept willen? Hihihi, als je het lief vraagt, dan wil ik het je misschien wel geven, hoor =D

Wie heeft er trouwens zin in Sinterklaas? Ik nog niet. Ik kan totáál niet in de Sinterklaasstemming komen dit jaar en de serie van 'De Club van....' is dit jaar ook helemaal niks aan. Er zit totáál geen structuur in en het verhaal, alsmede de 'schurken' zijn helemaal waardeloos. Dat zouden Para en ik veel beter kunnen! Maar ja, ik kijk er toch wel naar. Een mens moet toch wat, nietwaar?

Nou, dat was het weer even voor vandaag. Hopelijk is er iemand die dit gelezen heeft. En zo niet, ook geen ramp. Maar ik en in het Engels schrijven???? Dat zijn twee dingen apart. Ik kan het in principe wel, hoor, maar het is niet echt mijn ding. Ik ben tenslotte toch een Nederlandse, hè? Ook op 'Twitter' ben ik weer overgestapt op Nederlands. Daarvan ken ik tenslotte elk woord, snap je? Maar ach, een kniesoor die daar op let. Fijne dag verder iedereen en een leuk weekend. Tot de volgende keer ^___^

Ben ik nog even ;)  Met mijn grote teen valt het alweer mee, hoor, dus niemand hoeft zich zorgen te maken.  Ik kon er vanochtend gewoon mee lopen en ik kon hem ook weer gewoon bewegen. Hij heeft wél alle kleuren van de regenboog :P Want als 'ie gebroken zou zijn geweest, dan had ik er dus niet eens op kunnen staan.....

Weet ik nog maar al te goed. Zo'n jaar of 19 geleden heb ik namelijk ooit eens mijn kleine teentje gebroken. Mijn dochter was toen nog een baby. Je kent dat wel, gebroken nachten, oververmoeidheid, enz. Ik had al vele nachten niet fatsoenlijk geslapen en liep door de kamer heen te strompelen toen ik mijn kleine teen stootte tegen een stoelpoot. "Knak' zei hij! 's Avonds was 'ie gigantisch dik, net zoals de rest van mijn voet trouwens en ik kon er totáál niet op staan. Ben ik toen wekenlang zoet mee geweest. Hahaha, en ik was er niet eens mee naar de dokter gegaan =D Hij is uiteindelijk gewoon weer aan elkaar gegroeid, hoor. Ik ging er zelfs gewoon de hond mee uitlaten :P Wel met een pantoffel van mijn vader aan mijn ene voet. Was echt géén gezicht :lol

Mijn teen was gisteravond ook zo dik als een beer, maar ik kon er redelijk op staan en vanochtend was het dus weer stukken beter. Een goede nachtrust doet wonderen ;) Dus het gaat wel weer goed. Ik voel hem nauwelijks meer en dan ga je daar natuurlijk die stomme dokter niet mee lastigvallen, nietwaar?  Ik weet zeker dat het na dit weekend weer helemaal over zal zijn. Ik ben niet zo kleinzerig en kan een hoop hebben, hoor.  Ben inmiddels al wel wat gewend ^___^

Wat is dat toch tegenwoordig met huisartsen???? Daarstraks zat ik lekker relaxed op de bank, óp mijn been, want dat zit nu eenmaal lekker ontspannend. Op een gegeven moment moest ik naar het toilet, dus ik wilde opstaan. Mijn been sliep inmiddels, dus dat was op zich al niet handig. Op het moment dat ik dus opstond, sloeg mijn linker grote teen met een hard 'knak'geluid dubbel! Wat deed dát zeer, zeg!!! Nu begint diezelfde teen nogal dik en blauw te worden, dus ik wil er toch wel even naar laten kijken. Bijna 20 jaar geleden heb ik eens mijn kleine teen aan een stoelpoot gestoten en toen klonk er óók een hard 'knak'geluid. Die bleek dus gebroken te zijn. Zelfde symptomen, dus vandaar....

Bel ik net naar de huisarts, op een moment dat het waarschijnlijk middagpauze is. Ik krijg een ander telefoonnummer en bel daar dus naartoe. Krijg ik een heel vreemd iemand aan de lijn, waarschijnlijk de assistente van een andere huisarts. En zij kon mij dus niet vinden in de computer. Blijkt er dus weer iets niet goed te zijn gegaan met doorverbinden enzo. Zij adviseerde mij om mijn voet hoog te houden en om het over een half uurtje nóg eens te proberen. Nou vráág ik je!!!!! Wat nu als ik met een gebroken nek onderaan de trap had gelegen?????

Dus zal ik over een half uurtje nog maar eens bellen. Ik wil er écht even naar laten kijken. Ik denk eerlijk gezegd niet dat het gebroken is of zo, maar je weet tenslotte maar nooit. Er op staan kan ik namelijk niet en ik loop nu dus op de buitenste zijkant van mijn voet. Het kan ook een scheurtje in het bot zijn, of gewoon gekneusd. Ik neem liever even het zekere voor het onzekere. Ik blijf tóch altijd al veel te lang met van alles en nog wat rondlopen, dus.....

Ik laat het nog wel weten hoe het allemaal is afgelopen, hoor. Tenminste.....als het iemand interesseren zal. Maar dat kan me eerlijk gezegd niet schelen. Dit is mijn blog en daar zet ik neer wat ik maar wil. En als iemand het zal lezen, nou, dan is dat toch mooi meegenomen, hè?

Jammer dat onze Halloween dit jaar in het water is gevallen. De allereerste keer dat we er wat aan wilden doen en het is allemaal mislukt ;__;   Tja, ik moest weer zo nodig ziek zijn, hè? Is het mijn rug niet, dan is het wel weer wat anders. Overbodig om te zeggen dat ik schoon genoeg heb van dat stomme lijf van mij!!!  Nu hadden we eigenlijk tóch niks klaar, maar dan nog.....

Nu moeten we weer een heel jaar wachten. Maar daar staat wél weer tegenover dat we nu weer een jaar lang de tijd zullen hebben om dingetjes te plannen en eventueel in elkaar te knutselen. Toch is het niet leuk om alles steeds weer te zien mislukken. Het lijkt verdorie wel een vloek of zo, dat we het gewoon niet leuk mógen hebben. Er is altijd wel ergens water in de buurt waar al onze plannen steeds invallen :P Hahaha, dat meer ligt al aardig vol met vele ideeën =D Tja, ik kan er maar beter een lolletje van maken ^^

Maar reken maar dat ik het komende jaar hard aan de slag ga, hoor. Alles moet en zal een keer gaan lukken, toch? Mijn brein stroomt nu al bijna over. Nou ja...bréin? Ik bedoel dat stofvezeltje dat door mijn vrijwel lege schedel heenrolt. Laat ik maar stoppen, want ik zit hier alweer melig te worden en dan begin ik volgens mij onzin uit te kramen XD

Ben ik weer. Nog steeds zo krom als een hoepel, maar aangezien er geen reacties op mijn advertentie zijn gekomen, wordt die bij deze opgeheven. Ik ben dus helaas niet meer in de aanbieding om te fungeren als bijzettafel :P Wel jammer, hoor, want ik had die 20 euro per uur goed kunnen gebruiken met slechts 40 euro in de week om van te leven.......

Maar goed, alle gekheid op een stokje. Hier volgt het net ingestelde Ooley-nieuws. Ik vertelde toch al eerder dat hij helemaal niets van groente enzo wil eten? Dat hebben we hier dus opgelost door hem extra vitamine-C druppels door zijn drinkwater heen te geven. Tja, we willen nu eenmaal nog een tijdje van hem kunnen genieten.  En hij drinkt er nog steeds van. Dus in combinatie met zijn droogvoer waar óók vitamine-C in zit verwerkt, moet dit voorlopig even voldoende zijn. En wie weet: misschien komen we nog een keer een voersoort tegen dat hij wél lekker zal vinden. Er móet ergens op deze aardbol iets zijn wat hij wél zal lusten! Zolang het maar geen andijvie, wortel, witlof, tomaat, kiwi, appel, paprika, aardappel enz. is.

Ooley heeft trouwens voorgoed het feit uit de wereld geholpen dat cavia's niet kunnen klimmen! Hij doet niets liever dan dat en zit dan ook graag op iemands schouder. Ik heb ooit maar 1 cavia meegemaakt die dit ook graag deed en dat is Kruimel. Een volgende keer zal ik wel een foto ofzo daarvan plaatsen. Die moeten nl eerst nog opgezocht en gedownload worden. Ook moet er uiteraard dan ook nog een watermerk ingezet worden. Je weet tenslotte maar nooit of er niet kapers op de kust liggen ^^  Je moet het hier dus maar goed in de gaten houden.  Wát een slappe reden om lezers te werven :P:P:P:P

Wist je trouwens al dat ik van plan ben om een nieuwe website te beginnen over onze huisdieren? Met heel veel leuke weetjes, verhalen e.d.? Want die CvS-site gaat denk ik tóch niets meer van terecht komen. Gewoonweg omdat ik niets nieuws meer weet te bedenken. Ook kan ik dat allemaal niet meer in mijn eentje en tja....ik werk er nog maar in mijn eentje aan, dus.... Hoe dan ook, ik ben daar denk ik hélemaal klaar mee! Vind ik trouwens niet erg, hoor ^___^ Met een huisdierenwebsite ben je nóóit klaar, omdat er steeds wel iets nieuws en leuks gebeurt ;)  Ik hou jullie in elk geval op de hoogte, want het is nog maar slechts in de planning en ik moet het e.e.a. nog uitwerken. Maar dat die site er gaat komen, staat als een paal boven water. O, ik heb toch z'oveel leuke ideetjes!!!!!

Hè verdorie. Is dit stukje tóch nog meer geworden dan alleen maar Ooley-Nieuws. Nou ja, is niet zo erg, toch? Ik ga nu maar weer eens staan. Want ik kan momenteel weer redelijk uit de weg, zolang ik maar niét ga zitten, want dan krijg ik mijn rug dus niet meer recht! En dat is heel erg lastig, omdat je voor heel veel handelingen nu eenmaal in de sta-houding moet zijn!

Groetjes en tot een volgende keer ^___^

Te huur: levende bijzettafel, 20 euro per uur.

Je raad het zeker al: het is weer in mijn rug geschoten. Ik ging ons konijn gisteren een lekker knabbelstokje brengen en daarbij moest ik iets voorover staan en....knak.... Alwéér!!!!! De 2e keer in een korte tijd. Echt balen .:(  Ik kan bijna niets doen nu. Ik loop zo krom als een hoepel een beetje door het huis te schuifelen steunend op een stok  en dat is allesbehalve prettig. Nou ja, stók...eigenlijk is het een oude bezemsteel. Vannacht heb ik amper een oog dicht gedaan, want ik wist gewoon niet hoe ik moest gaan liggen.

Je wordt wel intelligent op deze manier, hoor. Je gaat allerlei rare dingen bedenken om je dagelijkse dingen te kunnen blijven doen. Want natuurlijk laat je op zulke momenten alles uit je handen vallen. Nu deed ik dat toch al met die artrose in mijn handen. Maar je broek oprapen met behulp met een kattenspeeltje.....je moet er maar opkomen :P

En dan moet je natuurlijk tóch je dagelijkse boodschappen doen. Mijn vader heeft me gelukkig met de auto naar de Plus gereden. Daar heb ik i.p.v. een mandje gewoon een kar genomen. Daar kun je tenminste lekker een beetje op leunen, nietwaar? En daarna heb ik gewoon aan iemand van het winkelpersoneel gevraagd of ze even mijn tas naar de auto wilde dragen. Want tja....eeen lege tas, dát gaat nog wel, maar een volle, zware tas???? Echt niet!!!!!! Deden ze wel, hoor ^__^ Tja, de klant is koning, nietwaar?

Ik hoop dat het gauw weer over zal zijn, want dit is écht balen! En het ging juist wel redelijk allemaal. Goed, het bleef altijd wel gevoelig en ik wist gewoon dat het er vroeg of laat weer eens in zou schieten, maar tóch....je hoopt toch altijd weer dat het mee zal vallen. Niet dus! Twee keer in korte tijd. En dan durven ze te beweren dat ik geen last heb van mijn rug?????

Maar goed, mocht er nog iemand een (levende) bijzettafel kunnen gebruiken, ik hou me aanbevolen, want omdat mijn rug momenteel vrijwel horizontaal staat tijdens loop- en stastand, is er misschien wel iemand die me zal kunnen gebruiken. Is altijd handig, hoor. Je kunt me altijd bellen :P

Nou, ik heb het heel lang uitgesteld, maar ik denk niet dat ik er nog langer onderuit kan. Ik zal nu toch echt hulp in de huishouding moeten aanvragen. De reden? Dat zal ik je vertellen.

Ik heb al heel lang last van mijn vinger/handgewrichten en één vingergewricht is inmiddels al helemaal aan het vergroeien. Maar de laatste tijd is het steeds erger geworden en ik kan inmiddels nog geen keteltje water optillen. Ook is er inmiddels al een verdikking aan mijn duimgewricht gegroeid. Dus ik ben vanochtend maar weer eens bij de huisarts langsgegaan. En het blijkt dus artrose te zijn. Nou ja, dat had ik eigenlijk al wel gedacht. Pijnlijk en vervelend, maar er is niets aan te doen. Nu mag ik mijn handen dus niet meer belasten. Ik mag geen potje of wat dan ook meer opendraaien, niet meer sjouwen en tillen met die handen of wat dan ook. Echt balen!

Ze had nog wel wat tips voor me. Ik moet het steeds in water gaan bewegen. Ook wist ze me te vertellen dat er handige hulpjes verkrijgbaar zijn voor het opendraaien van potjes enzo en dat het raadzaam is om die aan te schaffen. Ook moet ik met wat dikkere pennen gaan schrijven, omdat dat minder belastend is voor mijn vingers. Nou, daar ben ik dus weer mooi klaar mee. Bah. Ik voel me af en toe soms echt al een oud wijf. Versleten knieën plus nog veel meer en nu dit weer! Mocht het erger gaan worden, dan moet ik weer een nieuwe afspraak maken.

En we zijn net bezig hier met het antivlooienproject en nu net nu er een beetje schot in begint te komen krijgen we dit probleem weer! Ik ben echt kwaad nu op dat stomme lijf! Steeds weer komt er wat nieuws bij. De reden daarvan weet ik allang, maar probeer dat anderen maar eens aan hun verstand te brengen! Ik moet toch gewoon schoon kunnen maken e.d. zonder hulp van anderen???? En ik ben al geen persoon die gemakkelijk hulp vraagt. Maar ik denk dat ik er nu toch echt niet meer onderuit kom. Bah, bah, bah!!!!!!

Omdat er een hele nieuwe periode voor de deur staat, wordt het tijd om eens een planning te maken. Ik heb de laatste tijd al mijn internetactiviteiten behoorlijk versloft en eigenlijk vind ik dat stiekem toch wel een klein beetje jammer. Maar ja, ik ben de laatste tijd met zóveel andere dingen bezig die nu eenmaal voorrang hebben, dus vandaar....

Maar ik ga denk ik de draad maar weer oppakken. Het najaar ligt er aan te komen en dan ben ik toch vaker binnenshuis te vinden. Al heb ik natuurlijk ook geen zin om te lang achter de pc te gaan zitten. Is ook weer zonde van de tijd. Maar een klein beetje meer aandacht voor mijn sites kan geen kwaad en als ik er elke dag even een uurtje of zo aan besteed, dan moet het wel gaan lukken, ook al vind ik het allemaal wel wat veel. Het zijn natuurlijk de dagelijkse gpt-mails, neopets, twee accounts op webpet, deviantart, de gpt-sites zélf natuurlijk, livejournal en binnenkort ga ik ook weer de draad oppakken van de CvS-website. Want Sinterklaas zal onderhand wel weer bezig zijn met alle voorbereidingen :P

Ook ga ik per dag werkschemaatjes maken voor het huishouden. We zijn hier momenteel (nog steeds) druk bezig met opruimen en schoonmaken. En als dat eenmaal klaar zal zijn, dan willen we het natuurlijk wél goed bij gaan houden. Ik hoop alleen wel dat ik gauw weer een nieuwe stofzuiger zal kunnen kopen, want om steeds maar weer die van mijn moeder heen en weer te zeulen dat is echt helemaal niks.

Dus je ziet dat ik nog zat te doen heb. Laat ik maar gauw weer verder gaan, want er zitten toch al te weinig uren in een etmaal ^_^

Wij mensen zijn de enige wezens in het heelal die beschikken over een vrije wil! Maar hebben we die eigenlijk nog wel? We moeten steeds meer en mogen steeds minder en als we nog iets aan ons leven willen hebben wordt het de hoogste tijd om eens voor dat geboorterecht op te komen!!!!!! Ik pik het in elk geval niet langer. We zijn hier op Aarde om plezier te maken en om van ons leven te genieten, maar waar vindt je dat tegenwoordig nog?

Het begint al vlak na onze geboorte. Dan zijn we natuurlijk nog volledig afhankelijk van de zorg van onze ouders, want anders zouden we het meteen al niet redden en simpelweg doodgaan. Daar hebben we al helemaal geen zeggenschap over. Daarna moeten we naar school, het liefste totdat we al lang en breed volwassen zijn. En daarna worden we geacht om te gaan werken, of je nu wilt of niet en of je het nu kunt of niet. Niks vrije wil dus. En daar mogen we pas mee stoppen als we de leeftijd van 65 hebben gehaald: als we dat al halen. En nu wil de regering eigenlijk dat we nóg langer doorwerken. Mag de mens alsjeblieft van zijn leven en vrijheid genieten????? Blijkbaar niet.  Ik vraag me af hoeveel mensen het daar eigenlijk voor de volle 100% mee eens zullen zijn. Volgens mij eigenlijk niet zo veel, want we vinden dat we geen keus hebben. Maar die hebben we wél!!!! Als we maar willen! Maar wij mensen zijn van die watjes en slapjanussen die alles maar over zich heen laten komen en die doen wat anderen vinden dat we moeten doen. Maar zo werkt het helemaal niet. In mijn geloof is het zo, dat er een regel geldt die zegt dat niemand het recht heeft om je te zeggen wat je moet doen, zelfs de opgestegen meesters niet. Zij hebben tenminste respect voor de vrije wil van de mens. En dat kun je van de mens zélf niet zeggen......

En dan die stomme regering. Weleens van de Balkenendenorm gehoord? Tja, want een mens moest eens een stuiver meer verdienen dan de minister president. Een schande toch? Niet dus!!! Waar bemoeit die man zich eigenlijk mee???? Er mag echt heel veel niet meer en het wordt echt tijd dat de mens ertegen in opstand komt, want anders gaat het helemaal de verkeerde kant op!

Men moet gezond leven, niet roken en drinken en we mogen al helemáál niet te dik worden. Als mensen willen roken en drinken, láát ze verdorie. Mogen we alsjeblieft nog ergens van genieten? Nee, want dan kosten we de overheid en de gezondheidszorg te veel geld en dat is natuurlijk verboden. Ze kunnen voor mijn part allemaal de pot op. Ik wil weer volgens de regels van mijn eigen geloof gaan leven, maar dat is me al eens eerder onmogelijk gemaakt. Maar staat er niet in de grondwet zelf dat we vrijheid van godsdienst hebben? Ook dat schijnt tegenwoordig verboden te zijn.

Nu weet ik wel dat ik dit stukje weer voor de kat zijn viool zit te typen, want niemand komt hier ooit nog, maar ik moest dit gewoon even kwijt, want ik, en samen met mij nog vele anderen, vinden het dus tijd dat de mens eens voor zichzelf gaat opkomen. Maar blijkbaar willen we dat niet meer, of hebben we daar de animo niet meer voor. Maar stel jezelf de volgende vragen eens:

-Ben ik voor de volle 100% gelukkig met mijn leven zoals het nu is?
-Leef ik mijn leven zoals ik dat wil?
-Heb ik voldoende tijd voor mezelf?
-Kan ik lekker altijd mezelf zijn?
-Kan ik mijn leven indelen zoals ik dat zelf wil?

Er zijn natuurlijk nog veel meer vragen te stellen, maar als je op de meeste vragen 'nee' heb geantwoord, dan wordt het de hoogste tijd om het roer om te gooien en te doen wat je moet doen, ongeacht wat de gevolgen daarvan willen zijn. Want anders doodt je niet de tijd, maar doodt de tijd jou. En dat wil je toch niet???? Wat hebben we eigenlijk aan ons leven? Eigenlijk helemaal niets. Maar ja, ik kan denk ik net zo goed tegen de muur gaan zitten praten, want de mens is tóch te dom om dat allemaal te beseffen. We zijn heel ver van de natuur af komen te staan. Heel veel kinderen hebben zelfs nog nooit een koe in het echt gezien. Dat is toch te gek voor woorden? Wij zijn zelfs een stukje van diezelfde natuur. Moeilijk te geloven, hè? Men zit tegenwoordig veel liever achter de computer. Dat is eigenlijk zó totáál onbelangrijk! Want wie weet er tegenwoordig nog dat de Aarde een levend wezen is met een bewustzijn? Ze lééft verdorie! Hoe denk je anders dat er wat op kan groeien????

Laat ik nu maar stoppen voordat dit stukje totáál uit de hand gaat lopen. Hahaha, want als ik eenmaal op dreef ben met dit soort onderwerpen dan komt er geen einde aan. En ik wil natuurlijk ook niemand iets opdringen of zo, maar het is toch eigenlijk wél stof om over na te denken.......

Ik weet het: ze doen gewoon hun werk, maar o man, wat heb ik een schurfthekel aan ze!  Ik heb het over die werklui. Al sinds begin juli, toen mijn buurvrouw verhuisd is, zijn ze al bezig in dat lege huis. Dat is natuurlijk op zich geen probleem, ware het niet dat de hele boel uitgebroken en verbouwd moest worden en daar zijn ze nog steeds mee bezig. Wát een rotherrie, zeg. En dat begint al 's ochtends vroeg voor 7 uur en dat duurt tot het einde van de middag. Nou, dan ben je wel gaar, hoor. En het is hier toch al zo gehorig. Zelfs van het huis daar weer naast, wat ook al leeg staat, kun je het horen.

Vroeger gingen ze dan nog wel eens op bouwvakvakantie, maar dat schijnt tegenwoordig anders te gaan. Sommigen werken gewoon door en nemen dan op een andere tijd van het jaar hun vakantiedagen op. Jammer dat deze mensen ook tot die laatste categorie behoren. En vaak kun je dan ook nog niet eens door de straat heen, omdat ze alles blokkeren met auto's, aanhangwagens en puincontainers.

Maar goed, elke keer wanneer je denkt dat ze nu wel onderhand klaar zullen zijn, dan begint het lawaai weer opnieuw. Net zoals vandaag. Ik ben echt telkens in een jubelstemming wanneer het weer weekend is. Dan is het 2 dagen lang heerlijk rustig en kunnen we weer even bijkomen. Zelfs onze kat raakt soms helemaal in paniek van het lawaai. Echt niet leuk meer, hoor.

Met mijn rug gaat het alweer een beetje beter. Het is nog niet over, maar het gaat de goede kant op. Dat is dan wel weer een pluspuntje. Want dan kan ik eindelijk gaan stofzuigen en het huis sprayen. Want zoals zoveel mensen hebben ook wij hier te maken met een ware vlooienplaag. Je kunt echt nergens meer gaan staan of zitten in huis zonder besprongen te worden door die krengen. Gék wordt je ervan! Het zal wel meerdere keren moeten voordat ze echt helemaal verdwenen zullen zijn. Alleen die spray is zo ellendig duur. Zo'n spuitbus kost verdorie meer dan 11 euro. En tja, wanneer je chronisch blut bent is dat steeds onmogelijk om dat steeds aan te schaffen. Maar goed, ik doe mijn best en meer kan ik niet doen.

Nou, wat kan ik klagen de laatste tijd, zeg. Sorry hoor, want dat is helemaal niet de bedoeling. En normaal gesproken klaag ik ook helemaal niet zo gauw. Maar soms wordt het weleens een beetje te veel, snap je? En dan krijg je natuurlijk zulke stukjes voor je snufferd =D:P

Ik wil vloeken, schelden, razen en tieren! Mijn rugpijn wordt steeds erger en het ziet er naar uit dat het weer de zelfde kant op gaat als toen. Jaren geleden toen al die rugellende begon, toen kon ik op een gegeven moment alleen maar stáán! Kun je het je voorstellen? Bijna 24 uur per dag staan??? Lopen ging bijna niet, zitten al helemáál niet, om over gaan liggen maar te zwijgen. Ik was letterlijk ongeveer 20 minuten bezig om te gaan liggen en later ook weer zo lang bezig om weer overeind te komen: milimeter voor milimeter voor milimeter. Vannacht heb ik nauwelijks een oog dicht gedaan. Als ik 2 uurtjes heb geslapen dan is het veel! Ik kon eigenlijk totáál niet liggen. Het doet zó'n zeer. Ik laat dat nooit zo merken, want wat schiet ik daar mee op?

Hoe het voelt? Nou, laat ik het zo zeggen: je weet pas wat pijn is als je ooit een keer spit heb gehad! Hoe het voelt? Pijnlijk, alsof er een dweil dwars onderin mijn rug zit die wordt uitgewrongen, of hoe zeg je dat???? Het is echt balen, hoor, want ik kan zo helemaal niets doen! Kattenbak schoonmaken? Lukt me nu niet. Stofzuigen? Vergeet het maar. En helemaal is het een ramp wanneer ik weer eens iets laat vallen. En het is heel raar, maar het lijkt wel of, wanneer je 't in je rug hebt, of je dan juist alles uit je handen laat vallen!

Ik probeer zoveel mogelijk op de been te blijven, want anders is het helemaal een ramp. Eventjes zitten en dan weer proberen een beetje te lopen. Nou ja, lopen....iets wat daar op lijkt tenminste. En die rotpijn trekt ook nog eens helemaal door mijn been heen, totaan mijn enkel aan toe! Je zult nu wel denken, wát een enorme zeurkous is dat mens, zeg. Maar ik ben juist niet iemand die snel klaagt en om hulp vragen doe ik helemáál al niet zo gauw, tenzij het niet anders kan.

Bah, bah, bah, en het was al zo lekker lang geleden dat ik het zo erg had ;__;  Oké, sinds die laatste spitaanvallen bleef mijn rug altijd al wel gevoelig, want als ik bijvoorbeeld het konijnenhok had schoongemaakt, dan liep ik dezelfde avond wel vaker krom. Na een goede nachtrust was het dan meestal wel weer redelijk over. Maar nu schoot het er echt in terwijl ik simpelweg opstond van de bank. Nogmaals bah! Want als je rugproblemen hebt, dan moet je ook letterlijk overal rekening mee houden en op letterlijk elke beweging letten die je maakt. Meestal let ik er wel op, maar deze keer blijkbaar weer niet, hè?

Ik heb er soms zó'n genoeg van! Al die snertkwaaltjes die ik in de loop der jaren heb ontwikkeld. En het lijkt wel of er steeds weer wat nieuws bij komt. Het nieuwste? Mijn polsen/handen/vingergewrichten. Eén vingergewricht is al behoorlijk vergroeid, maar nu wordt ik soms weer dol van de pijn in mijn handen en zo.Ik kan er ook niet alles meer mee.  Soms wordt ik er gewoon naar van en ik wordt er vaak ook wakker van. Ik weet inmiddels wel hoe dat komt, maar probeer dát maar eens aan anderen uit te leggen.....

Nou ja, laat ik nu maar ophouden met zeuren, want daar zit niemand natuurlijk op te wachten. Niet dat iemand dit ooit zal lezen natuurlijk, behalve Para misschien, omdat die het heeft ingesteld dat ze een melding krijgt wanneer er iemand geupdated heeft. Hallo Para, zullen we op zoek gaan naar de illegale ruggenhandel? :P Want ik denk dat we allebei wel een nieuwe rug kunnen gebruiken. Wist je trouwens dat de letter 'w' op het toetesenbord nog steeds elke keer weigert????

Groetjes en tot de volgende keer en dan zal ik waarschijnlijk toch verder gaan met die demon, of liever gezegd hoe het er momenteel voor staat allemaal. Maar daar is vast óók niemand in geïnteresseerd..... Nou ja, ik schrijf het toch sowiezo voor mezelf op, want ik wil er ook nog een boek over schrijven, gegoten in verhaalvorm. Dat zal wel niet mee gaan vallen, want hoe kan ik daar in godsnaam ooit een verhaal van maken?????? Dus waarschijnlijk zal dat ook wel niet gaan gebeuren. Alwéér een plan dat de mist in gaat!

O jee, ik moest net 7 keer achter elkaar niezen. Hahaha, vast de Mexicaanse griep =D Wát een onzin, zeg. De overheid is zó goed in het bangmaken van mensen. Ze maken van een mug een olifant, zoals gewoonlijk. Het is gewoon een milde griep...een griep als elke andere. Gewoon uitzieken en alleen de mensen behandelen die het echt nodig hebben, zoals hart- en longpatienten, bejaarden enz. Net zoals bij elke griepvariant, die allemaal even gevaarlijk zijn voor de zwakkeren....

Bah! Het is vandaag zondag en dat is normaal gesproken mijn meest favoriete dag van de week. Maar vandaag..... Ik had zóveel plannen voor vandaag en wat gebeurd er vervolgens??? Vanochtend zat ik even op de bank, maar ik kwam waarschijnlijk een beetje verkeerd overeind en toen is het in mijn rug geschoten. Wég plannen ;__;  En hier zit ik nu achter de pc mijn stukje te typen. Ja, zitten gaat nog wel, maar je moet me niet zien lopen nu. Ik ben ze krom als een hoepel en ik loop helemaal voorover. Nu kan ik mezelf verhuren als bijzettafel. Ach, het is nog weleens veel erger geweest dan nu, hoor. Ik heb ook weleens gehad dat ik alleen nog maar kon staan, dus ik mag niet klagen. Maar vervelend is het wel. Hopelijk is het morgen na een goede nachtrust wat minder en anders.....tja, dat zien we dan wel weer, hè? Dan toch maar een advertentie plaatsen voor de tafelverhuur???? :P

Sinds mijn laatste bericht, een paar dagen geleden, heb ik nagedacht. Wat een wonder, hè, ik, die nadenkt????? :P Maar ondanks dat het me eigenlijk afgeraden is, wil ik tóch de rest van die dromen vertellen. Ik noem het nog steeds 'dromen', omdat het 's nachts gebeurt wanneer ik slaap. Want ik weet natuurlijk allang dat het niet zomaar dromen zijn. Daar had ik eigenlijk helemaal geen paragnost voor nodig. Maar ik wil het gewoon afsluiten en verder gaan met mijn leven voor zo ver dat mogelijk is tenminste. Want dat het moeilijk gaat worden om van dat creatuur af te komen dat is me inmiddels wel duidelijk!

Het is aan iedereen om het te geloven of niet, al zijn er meer mensen die het niet geloven als die het wel geloven, maar ik kan er nu toch echt niet meer omheen. Daarvoor is er te veel gebeurd. En waarom ik eigenlijk naar een paragnost gegaan ben? Omdat ik me behoorlijk door hem bedreigd begon te voelen en ik ben er ook best wel heel veel wijzer door geworden.  Ze wist ook zóveel dingen te vertellen die een 'normaal' mens helemaal niet kan weten! Over mij, over mijn verleden, bepaalde overleden personen en dat van anderen en nog meer....

Maar goed, de volgende keer ga ik dus gewoon weer verder waar ik gebleven was, al zal ik wel even na moeten lezen waar dat ook al weer was. Ik ben bang dat er eigenlijk verder niemand zal zijn die het zal willen lezen, of er überhaupt in geïnteresseerd zal zijn, maar dat kan me niet schelen. Ik heb dit gewoon even nodig nu. En als ik nog andere dingen te vertellen zal hebben, dan doe ik dat natuurlijk ook graag ;) Want ik had me zó voorgenomen om weer lekker aan de slag te gaan hier, maar ik heb de laatste tijd niet zo veel zin meer om achter de pc te zitten. En dat is ook precies de reden waarom ik mijn neopets en mijn webpets uitgebreid op vakantie heb gestuurd. Dan heb ik er verder geen omkijken naar en kan er verder ook niks met ze gebeuren. Wat een rare ben ik toch, hè? Want het zijn maar virtuele diertjes :P

Maar dan laat ik het hier nu even bij. Vanaf de volgende keer dus weer de rest van mijn verslag over die droomdemon, in gedeeltes weliswaar, want anders zou het teveel worden in één keer en daarna zal ik ook verslag doen van mijn bezoek aan die paragnoste.  Aan iedereen de keus of hij/zij het al willen lezen of niet......

Is het trouwens al eens iemand opgevallen dat er nóóit eens de mood tussenstaat die je wilt kiezen op dat moment???????? Dus er zal bij mij waarschijnlijk ook vaak iets staan wat helemaal niet van toepassing is op dat moment. Trouwens....van heel veel moods weet ik eigenlijk niet eens wat het betekend in het Nederlands.

Vandaar dat ik nu voorlopig ook even in het Nederlands zal schrijven, omdat dit gewoon veel gemakkelijker is en daarna zal ik wel verder zien of ik het in het Engels zal doen of niet.... Dat is trouwens toch minder moeilijk dan ik gedacht heb;)

Hier ben ik ook weer eens een keer. En gewoon in het Nederlands, omdat dat gewoon wat makkelijker schrijft. Vanmiddag wilde ik even een broodje met kaas in de oven doen. Maar een poosje later rook ik een vieze geur en de keuken stond vol met rook. Ik ging gauw kijken en wat bleek? Het bakpapier was pikzwart. Tja, dat was al een keertje gebruikt voor de pizza van Para en dat was ik even vergeten. Ik had meteen geen honger meer o_O Dan maar niet eten, hè? Wat kan mij het ook eigenlijk schelen? Ik wordt toch al veel te dik. En ik snap niet waarom, want eten doe ik maar heel weinig. Drinken des te meer en van frisdrank wordt je nu eenmaal niet bepaald slanker, hè? Eigen schuld, dikke bult dus. 20 jaar geleden is het me ooit eens gelukt om ruim 20 kilo af te vallen en om van maat 44 naar maat 34 te gaan. Zoveel zou ik nu niet meer zo nodig vinden, maar er mag wel wat vanaf. Al was het alleen maar voor mijn versleten kniegewrichten. Dat doet soms zóveel pijn dat ik bijna geen trap meer kan lopen. Maar dat interesseert natuurlijk niemand, dus daar ga ik verder maar niemand mee vervelen.

Voor de rest weet ik eigenlijk niet echt veel meer om over te schrijven. Vandaar dat ik hier nog maar zo weinig kom. Ik zou natuurlijk nog steeds over die demon kunnen vertellen, al is me dat ten strengste verboden omdat al die extra aandacht hem alleen maar voedt met energie en hem dus alleen maar weer sterker maakt. Toch valt er heel wat te vertellen na mijn bezoek aan die paragnoste. Er zijn echt weer heel veel dingen gebeurd, maar ook dat zal niemand meer interesseren, voor zo ver iemand er al in geïnteresseerd was. Want wie geloofd er nu zoiets? Maar als ik er weer over zou vertellen dan weet ik zeker dat niemand er nog om heen zal kunnen.

En dan die ellendige vlooienplaag die we thuis hebben. Ik wordt er compleet gek van. Ik heb al een paar keer het hele huis gespoten met die giftige troep, de kat zelf heeft al verschillende behandelingen gehad en nog steeds zijn we er niet van af. Ik weet me echt geen raad meer en onze kat gaat er langzaam maar zeker aan onderdoor. Ze is gigantisch afgevallen en zit totáál niet meer lekker in haar vel. Ze komt al dagenlang niet naar beneden en wil helemaal niets meer. Na het weekend toch maar weer contact opnemen met de dierenarts. Dan moet hij het maar even opschrijven, hoor, want ik heb er natuurlijk geen geld voor. Ik kon deze maand niet eens geld opnemen en moet dus de hele maand zonder doen. En ik kan schooien en zeuren bij de kredietbank wat ik wil, maar er komt nooit eens een reactie. Ik háát die lui daar!!!! Er wordt vanalles van je verwacht, maar als je zelf hulp nodig hebt, dan zijn ze niet thuis!! Ik ga er maandag gewoon naar toe en blijf daar net zo lang totdat ze me te woord zullen staan. Dat zal ze leren. En anders maak ik er gewoon werk van en stap ik naar hun superieuren! Ik heb toch niets meer te verliezen.

Gôh, het is een wonder dat ik nog zoveel heb kunnen typen, want ik heb zó'n last van de gewrichten in mijn handen/polsen. Ik hou het soms niet meer uit van de pijn en kan er soms gewoon niet van slapen. En die ene rare wijsvinger is al helemaal aan het vergroeien. Nou ja, wat kan mij het ook eigenlijk schelen? Ik mankeer inmiddels al zo veel, dus dat kan er ook nog wel bij.

En nu stop ik er maar weer mee, want dit is ook complete cyberspaceverspilling. Er is tóch niemand die dit ooit zal lezen. Ja, alleen Para misschien. Hallo Para, hoe is het? Hahaha =D

This is going to be the very first time that I'm going to write in English and only in English. Never done it before, so I hope that it will be a bit understandable.
Last week I went along with my daughter to visit her new school. After the usual stuff, we were standing down the hallway and I saw a guy standing on the first floor, right next to a table. Later on he was still standing there and it looked like he hasn't been moving at all. I took a better look and saw that he didn't have any legs! But suddenly I noticed that it was just some kind of dummy that was standing on that table. What a stiff guy =D Typical me again, of course :P  I wished that I took a picture of it, because I hardly go anywhere without my camera.

Well, it wasn't much, but I hope it was readable =D Untill the next time and hopefully I will have something more to tell then ;)

Haha, vraag maar niks =D Dit is gewoon een oud kinderliedje dat ik vroeger ooit eens heb geleerd. En met al die hitte van de afgelopen dagen leek me dit wel een erreg toepasselijk tekstje om hier neer te zetten. Het is écht veel te heet. Ik zit bijna de hele dag voor de ventilator en nóg zit ik net zo hard weg te smelten.....net zoals die sneeuwman die naar Rhenen wou :P

Normaal gesproken haal ik 'm pas van zolder als er een langere hitteperiode is voorspeld, maar ik had zó'n last van de warmte dat ik de ventilator vanmiddag al van zolder heb gehaald. Gistermiddag moest ik óók al braken van de warmte en ik lig nu heerlijk telkens in de koele luchtstroom van dat ding. Dat is funest voor mijn spieren, ik weet het. Maar dat kan me nu even niet schelen, hoor. Zolang als ik maar een beetje verkoeling heb.

Ben ik echt dezelfde persoon als diegene die ruim twintig jaar geleden in de zon ging liggen bakken om een beetje sexy-bruin te worden? Echt niet!!! Dat was volgens mij gewoon een kloon van mij, want ik kan er tegenwoordig zélf absoluut niet tegen. En ik verklaar mensen voor gek wanneer ze naar hete landen gaan waar het meer dan 30 graden is. Echt onmenselijk en ook nog eens kankerverwekkend. O, wat ben ik dus toch weer gezond bezig met mijn ventilator :P

Hoe dan ook, ik hang de vlag uit als het in het weekend weer wat aangenaam koeler gaat worden. Tenminste....als ik een vlag zou hebben ;) En nu moet ik weer rennen naar de w.c. want ik denk dat ik moet kotsen. Ik heb de hele middag al zó'n maagpijn! Niet normaal meer! Die k*thitte ook! Ikl ben langzaam maar zeker aan het smelten.....

Het is maar stil om me heen. Mijn dochter is een poosje naar bed gegaan na weer een nacht doorwerken en de kat ligt ook steeds vrijwel de hele dag boven. De buren aan de ene kant zijn denk ik met vakantie, want daar zie en hoor je al dagenlang niets. Mijn buurvrouw aan de andere kant is pas verhuist en binnenkort gaan de mensen die daarnaast weer wonen ook al verhuizen. Er vertrekken de laatste tijd opvallend veel mensen hier uit de buurt. Dat zal wel met de bouw van een moskee te maken hebben hier aan het eind van de straat. De mensen zijn bang voor de overlast die dat eventueel kan gaan geven. Ik zou hier ook dolgraag weg willen. Niet omwille van die moskee, hoor, want dat maakt mij eigenlijk niet zo veel uit. Maar ik heb dit nooit een fijn huis gevonden en ik heb er dan ook altijd spijt van gehad dat ik destijds hierheen ben verhuisd. Tja, en als alle oude bekenden hier weg zijn, dan is er hier ook niet zo veel meer aan.

Ik zou graag wat kleiners willen, het liefst gelijkvloers omdat ik niet zo goed meer kan trap lopen. En zónder tuinen graag! Ik ben dol op planten en bloemen e.d. hoor, maar hier is gewoon niet tegen al het onkruid op te boksen. Als je aan het begin van een week begint met wieden en je doet elke dag een klein stukje, dan staat aan het eind van de week waar je begonnen bent alweer heel veel. En dat is gewoon niet leuk meer.  Dus laat ik het op een gegeven moment maar gewoon groeien allemaal en dat is ook weer geen gezicht. Maar ja, verhuizen kost best wel veel geld, ondanks dat je wel een vergoeding of zoiets kan krijgen. En geld dat heb ik nu eenmaal niet ;_;  Heb ik ook al zo genoeg van..........

Ik zit momenteel boordevol met plannen voor van alles en nog wat. Jammer dat mijn gezondheid altijd roet in het eten gooit en dat er daarom dus nooit zo veel van terecht komt allemaal. Maar och, ik doe gewoon elke keer wat en ook al duurt het op die manier een stuk langer, als het maar af komt op een dag, toch? ;) Ik hoef me voor niemand te haasten.

klik

Vanochtend las ik het hier bovenstaande berichtje in de krant. Hahaha, dat doet me denken aan dat voorval van vorig jaar ;) Toen hadden Para en ik elkaar bang lopen maken vanwege dat geitengemekker dat we steeds 's nachts buiten hoorde. Bleken het gewoon luidruchtige egels te zijn :P En ik ben nog wel nooit zo snel bang voor iets. Zo zie je maar weer hoe mensen elkaar op kunnen jutten met iets, hè? Maar dit jaar hebben we in ieder geval nog niks gehoord. Maar wat niet is, kan nog komen, hè? ^^